عشق الزين ١٤ج٢ زيزى محمد

زين قرب منها واخدها فى حضنه: مالك يا ليليان .. ايه وصلك للخوف دة ياقلبى .

( ليليان نوعا ما هديت لما حست بوجودة …زين فضل يهمسلها فى ودانها ويحسسها بوجودة ).

مراد الجارحى: ايه وصل لامى للحاله دى ..وانتى الوحيدة اللى نايمه جنبها .

ميرا: انت بتلمح لايه… انا هاعمل ايه فى عمتى .

مراد بتهكم: عمتك اللى عرفتيها امبارح… ههههههه… ضحكتينى … انتى لحقتى تقولى عمتى والجو الاهبل دة يابت ..ماتلمى نفسك… وبلاش ام الجو الغلط اللى انتى داخله فيه .

ميرا بغضب: انا مش هاسمحلك تتكلم معايا كدة.

اسر: هو عندة حق انتى الوحيدة اللى كنتى معاها .. فى ايه وصلها لكدة .

ميرا بصتلهم والدموع فى عنيها وبتحاول تكتمها: انتو بتتهمونى بايه…انا هاعمل فيها ايه.. بس انتو صح.. انا اللى اتعاملت معاكوا… وكانى اعرفكوا .. بس اسفه.. انا هانسحب من حياتكوا…عن اذنكوا.

( ميرا جريت على الاوضه تغير هدومها …وليان راحت وراها تهديها ).

ليان: معلش يا ميرا … هو ابيه مراد طبعه صعب .

ميرا عيطت: ياريته هو بس .. هاسكت بس دة كمان اسر اخوكى ونظرات الاتهام فى عين ادهم كمان … يبقا فعلا انا لازم امشى .

ليان: بس والله …

ميرا قطعت كلامها: لو سمحتى لغايه هنا وكفايه… كله الا الاتهامات دى .

( ميرا لبست ومسحت دموعها … وخرجت وبصتلهم كلهم بقهر ومشيت ).

عز: على فكرة بابا لو عرف هايبقا نهارنا اسود.

مراد بحدة: متفكرش فيها …فكر فى امك ونطمن عليها .

( زين هدى ليليان من نوبه الخوف اللى كانت فيه … ونامت فى حضنه … كانها بيبى لقى حضن امه ..زين سمع خبط على الباب .. انسحب بهدوء ).

زين: خير يا ليان .

ليان: بابى … مامى كويسه.

زين اخدها فى حضنه وباسها فى جبينها: اه يا حبيبتى كويسه… وهى نامت دلوقتى .. تحبى تشوفيها .

ليان بتوتر: خلاص يابابى بدام قولت انها كويسه .

زين: مالك يا ليان .. فى ايه .. عاوزة تقولى ايه ؟.

( ليان خايفه تقول لزين على كلام اخواتها لميرا …خايفه من ردة فعل زين … وخايفه على اخواتها من زين .. ابوها لما بيتعصب بيقلب البيت كله .. وفى نفس الوقت خافت على ميرا.. حست انها وحيدة وملهاش حد ).

زين: بتفكرى فى ايه يا حبيبه بابا .. قولى على طول .

ليان بارتباك: هاقول بس .. اوعدينى تاخد الموضوع براحه .