عشق الزين ١٢ج٢ زيزى محمد
ميرا: امممم …ربنا يشفيه ويقويه على اللى فيه .
مراد ضغط على ايديها: يااااارب .
( ادهم …رفض يروح مع حد …لقى نفسه بيروح عند بيت مهاب وبيقعد فى العربيه ويبص على البيت بحزن ).
ادهم بحزن: اطلعى …بقى …اطلعى ..انا هاموت..دماغى هاتنفجر من كترالاسئله…عاوز اشوفك ..عاوز اشوف كبرتى ازاى …عاوز اتحقق من ملامحك …اطلعى يا كاميليا …اطلعى .
(سارة لقت نفسها بتروح عند شقتهم القديمه …اتأملت العمارة من برة ..ودخلت وطلعت لشقتهم وطلعت مفاتيحها اللى على طول مش بتفارقها وكانها ذكرى منهم …فتحت الشقه ودخلت ..اتاملتها …نضيفه مرتبه …كل حاجة مكانها زى ما سابتها ..مغيريش حاجة …ريحه الشقه كلها ريحته ..ياااه قد ريحته وحشتها …يااااه لو تضمه وتحضنه ياااه لو تسمع اسمها تانى وهو بينطقه. ..ياااه لو شافت ابتسامته …ياااه لو سمعت صوت ضحكته ..اتحركت ناحيه اوضه نومهم ودخلت على لبسه ومسكت بجنون وفضلت تبوس فيهم زى المجنونه ..فضلت تعيط وتضحك فى نفس الوقت ..طلعت لبسه كله على الارض وقعدت فى وسطهم …فضلت تعيط كتيييىر ..نفسها عيونها تبطل دموع لكن عيونها بتعاندها …نفسها قلبها يبطل وجع بس الوجع بيزيد ).
سارة بهمس: كان نفسى اكسرك …بس حقيقه انا اللى اتكسرت ياروحى …اتكسرت بسبب ضعفك …وجع قلبى صعب …انا اتمنيتك كتير تكون جنبى فى وقتى زعلى وفرحى بس دلوقتى بتمناك اكتر ياحبى الاول والاخير .. كنت بعيد عنى مكنتش حاسه بيك زى دلوقتى …انا كنت بتوجع فى بعدك …كنت بوجعك وبوجع نفسى قبلك .
فى مستشفى الجارحى .
(زين نايم على السرير مغمض عينه …بيفكر فى حبه اللى وجعها بكلامه …هو مش عارف ليه لغايه دلوقتى الكلام دة طلع منه…ياترى زعلانه …طيب بتعيط ..حس بيها وبتدخل الاوضه ..اتعدل نص نومه ).
زين: ليليان ..انتى مروحتيش معاهم ؟!..
(ليليان اتحركت بصمت وطلعت على السرير ودفنت وشها فى حضنه وسكتت).
زين حضنها بكل قوته: حبيبى …ردى عليا …مروحتيش معاهم ليه ؟…وكنتى فين ؟.
ليليان بصت لعيونه وكانها بتقوله انا فعلا حبيبتك: كنت مخنوقه …اتمشيت …ورجعت لحضنك تانى .
زين بعدها عنه وبصلها: اتمشيتى فين ؟..ولوحدك ؟..ولا مع الحراسه .
ليليان: لوحدى .
