بقلم شيماء عبد الحكيم

حمزه : لا متقولش كده ده بيتك . حضرتك نورت اتفضل اتفضل .
حمزه لفريده : البقاء لله يامدام فريده .
فريده : ونعم بالله .. شكرا يادكتور حمزه على كل اللى عملته مع ماما ونورهان
حمزه : اتفضلوا ياجمـ,,ــــاعه وبعدين نتكلم جوا .
فريده اول ماشافت مامتها جريت عليها وحضـ,,ــــنتها وبكت فى حضـ,,ــــنها بشده . واستقبل مروان هشام وسلم عليه . ودخلوا كلهم . قعدوا . بعد السلام والبكاء والمواساه .
فريده بغضــ,,ـب : ازاي ياماما تتصلي بيه بعد كل حاجه عملها فى بابا . وظلـ,,ــــمه ليه
وـ,,ــــفاء : ديه رغبة باباكى يافريده . انا معملتش كده من دماغي . كان فاكر أن عمك قلبه هيحن .
فريده : ده مش بني ادم . ده قلبه حجر . فى حد فى الدنيا يعمل كده . حسبي الله ونعم الوكيل.
هشام : خلاص يافريده . اللى حصل حصل ومامتك اتصرفت صح . وريحت دماغها من المشاكل اللى جايه بعد كده . لانه كده كده كان هيطلب حقه فى ملك والدك . لعدم وجود ولد
وـ,,ــــفاء بسخريه يعنى كده كده حقنا ضايع
سلطانه : مافيش حق بيضيع ياوـ,,ــــفاء . ربك اسمه الحق . الا ما يجي يوم وكل واحد ياخد حقه فى الدنيا قبل الآخرة. والظالم له يوم . ويومه بيكون واعر .
فريده : ونعم بالله .. وانتي ياماما هتعملي ايه . هاتروحي فين بعد كده . مش معقول هاتقعدى لوحدك
سلطانه : وتقعد لوحدها ليه . ماهي قعده معانا اهيه.
وـ,,ــــفاء : لا انا هرجع اسكندريه عند اخويه .. طول عمرى وانا هناك .
نورهان بحزن : ماما هاتسبينى لوحدى .
وـ,,ــــفاء : حبيبتى انتى هنا مع جوزك . وانا هبقا ازورك من وقت لتاني
هشام : طب ماحضرتك تيجي معانا ياطنط .
وـ,,ــــفاء : لا ياحبيبى انا مقدرش اسيب مصر . انا هرجع اسكندريه . كل قرايبى ومعارفي هناك . مش هبقا لوحدى هبقا فى وسطيهم .. وكل حاجه هتفضل زي ما هي . انا بس اللى هنقل اقامتى .
فريده : طب كده فى اي خوف عليكى .
وـ,,ــــفاء : خوف عليا ليه ثابت وخد كل حاجه خلاص .وده اللى يهمه . لو كان فى خوف . فهو كان علي نورهان . وانا اطمنت عليها خلاص . ومتأكده أن دكتور حمزه هيحميها من عاصم .
حمزه : متقلقيش على نورهان . هعمل كل اللى اقدر عليه عشان اكون عند حسن ظنك .
وـ,,ــــفاء بحب : انا متأكده من كده . المرحوم محمد كان بيثق فيكم وعارف أن انتو ونعم الرجال .
هشام : طب احنا لازم نمشي . يادوب هسلم على اهلي ونرجع على المطار
حمزه: معقول بالسرعه ديه . ده ميجيش على المشوار يا راجل .
هشام : غصبا عني. انت عارف بقا ظروف شغلنا . يلا يافريده
وـ,,ــــفاء : وانا كمان هاجي معاكم ..
نورهان بصتلهم بحزن .خلاص كده كلهم ماشيين وهيسبوها لوحدها . كلهم قاموا وقفوا وبدئوا يودعوا بعض وسط . دموع وـ,,ــــفاء فريده ونورهان . خرجت فريده ومعاها هشام . ووـ,,ــــفاء كانت بتوصي حمزه وسلطانه على نورهان . وخلاص خرجوا كلهم ركبوا العربيه ومشيوا .. نورهان بدموع وحزن .دخلت غريبه وحيده فى بيت متعرفش فيه اي حاجه ولا اي حد .مروان استأذن عشان يطلع ينام . ومفضلش غير حمزه ونورهان .وسلطانه .
سلطانه بتعب : انا كمان هدخل انام يا ولاد . وانتي يا نورهان حمزه هيوريكى اوضتكم عشان تنامي .
(نورهان اتخضت من الكلمه وبصت لحمزه بخجل) (.واكملت سلطانه ) اطلعي ناميلك ساعتين النهار قرب يطلع . وبكره ربنا يدبرها . تصبحوا على خير . ياولاد
ردوا عليها ومشيت على اوضتها
حمزه بيبص لنورهان وبيطمنها : متخافيش كل حاجه هتبقا كويسه مش عيزك تقلقي
نورهان بتأكيد : لا انا مش قلقانه . عارفه اني مع حضرتك فى امان
هنا حمزه ود لو يقدر ياخدها فى حضـ,,ــــنه بكلامها الناعم . وازاي هي وثقت فيه بالسرعه ديه
حمزه بأرتباك : طب ايه مش هتطلعي تنامي
نورهان بصتله فى خجل : انا هنام فين
حمزه شاور على نفسه .وقال فى اوضتي نورهان بصتله بقلق. وحضرتك هتنام فين
حمزه بهزار : فى اوضتي برضو
نورهان بتوتر : ازاي يعني انا هنام فى نفس الاوضه مع حضرتك
حمزه ضحك عليها وعلى توترها : لاء اطمني . انا هنام فى اوضه عمار اخويه . بس ده ميمنعش أنى اوريكى الاوضه .اتفضلي قدامي
نورهان بكسوف : لا اتفضل حضرتك الاول
طلع حمزه نورهان وراه . دخل الغرفه وفتح النور وندلها تدخل
نورهان .بصت للاوضه مش مصدقه أن كل ديه اوضه فيها كل حاجه . وكبيره جدا وفيها حمام خاص .
حمزه فتح الدولاب وطلع لنفسه ترنج . وقالها . انا فى الاوضه اللى جنبك بتاعة عمار اخويه . لو احتجتي حاجه . اندهي عليا .
نورهان بتردد: طب انا مش معايا هدوم انام فيها .
حمزه: معنديش فى الدولاب غير هدومي . تنفعك ولا اجبلك من هدوم شروق .
نورهان بأستغراب : مين شروق .
حمزه: مرات مروان اخويه . استني هجبلك حاجه من عندها .
خرج حمزه راح خبط على اوضة مروان . مروان فاتحله
مروان : خير يا حمزه فى ايه
حمزه : هات اي حاجه من هدوم شروق . لنورهان تنام فيها
مروان : اجيب ايه يعني
حمزه : وانا ايش عرفني . اي حاجه تنام فيها . هما الستات بتنام فى ايه
مروان بهزار: بي’اموا بقم,صان الن’وم
حمزه كور ق*بضه أيده وكان هةيديلوا بوكس .بس ضحك ومروان كمان ضحك .
حمزه : اخلص هات اي بيچ’امه .
دخل مروان جبله الب’يچامه وطلع أداها لحمزه
مروان بس’خريه : تصب’ح على خير ياعريس . وقفل الباب بسرعه .
حمزه رجع الاوضه عند نورهان..
حمزه : خدي ديه بيجامه شروق . انا فى الاوضه اللى جانبك . مش محتاجه حاجه تاني .
نورهان بخجل : شكرا يادكتور حمزه
حمزه ضحك : بقولك ايه . انتي ممكن تقوليلي حمزه من غير دكتور .خلي دكتور ديه فى الجامعه بس
نورهان: لاء طبعا ميصحش حضرتك ااا
حمزه قطع كلامها بسرعه . حضرتي ايه بس . حضرتي دلوقتى جوزك … نورهان قلبها اتنفضت من الكلمه ونظره حمزه اللى كلها حب .بصتله هي كمان بحب ..جري مقدرش يستحمل جمال عيونها اللى بيعـ,,ــــشقهم . نورهان قفلت الباب وراه…
حمزه دخل اوضه عمار . وبعد أن غير ملابسه .قعد فتح التليفزيون .لقي قدامه اغنيه راغب علامه . وكان بيقول . (لو اقولك اني بحبك . الحب شويه عليك . لوثانيه انا ببعد عنك . برجع واشتاق لعنيك. ضمني خليك ويايا . دوبني ودوب فى هوايا .تعالي نعيش اجمل ايام ) حمزه بتنهيده وعيونه بتلمع من الحب . مش مصدق اللى هو فيه . حاسس أنه بيحلم . نورهان بقت بتاعته وبالسرعه ديه . مسك فونه لقاه فاصل شحن .قام دور على شاحن فى الغرفه اللى فيها ملقاش حاجه. راح اوضته خبط على نورهان . مردتش . خبط تانى برضو مردتش . فتح ودخل لقي الاوضه فاضيه. اخد الشاحن بتاعه .ولسه هيخرج سمع صوت نورهان بتعيط فى الحمام .ووو……يتبع