بقلم شيماء عبد الحكيم

٢/٣
الثانى

لما وصلت المستشفي .لقت وـ,,ــــفاء واقفه مع ثابت وعاصم ابنه وبتبكى بحرـ,,ــــقه وبتترجاه .جريت عليها نورهان .اول ما شافها عاصم عينه مترفعتش من عليها مش مصدق أن صاحبه الجمال ده كله بنت عمه .
نورهان بخوف ولهفه : ماما في ايه بابا ماله انت بتعيطي كده ليه
وـ,,ــــفاء بحزن ودموع : باباكي تعبان قوي يا نورهان
نورهان اتنهدت بحزن وغمضت عينيها بألم
ثابت بصلها بسخريه :هو انتى بقا نورهان . وانتي يانورهان متعرفيش انى ابجا عمك
نورهان بأرتباك : انا اسفه ياعمي.حضرتك على راسي .بس اتخضيت على بابا اوى …مدت ايديها عشان تسلم على عمها . مد أيده بضهر كف أيده عشان نورهان تبوـ,,ــــس أيده .بصت نورهان لوـ,,ــــفاء .أشارت لها . وفعلا نورهان باست أيده . ابتسم ثابت بأنتصار
عاصم اللى عقله راح مع نورهان بصلها بحب وقال . وانا ابقا ابن عمك . اسمي عاصم يانورهان . ومد أيده عشان يسلم عليها .سلمت عليه وهي مضايقه من نظراته ليها ..
ثابت بجمود : ها جولتى ايه يا مرت اخوي . موافقه ولا لاء
وـ,,ــــفاء بترجي ودموع : حرام عليك يا ابو عاصم .ربنا مقلش كده
ثابت بنفس الجمود : هو ده اللي عندي . ومعنديش كلام غيره
نورهان بتساءل : في ايه ياماما .ايه اللي بيحصل فهميني
ثابت : امك عايزه تد*فن ابوكي جنب جدك . وبتقول أن ديه وصيته ..
نورهان بعصبيه: انتى بتقولي ايه يا ماما .بابا لسه مامتش عشان تقولي كده.
وـ,,ــــفاء ببكاء: باباكى هو اللى طلب مني كده يانورهان. هو اللي قالي اتصل بعمك .واطلب منه يجي يمكن قلبه يحن عليه
ثابت بتصنع : وانا مقولتش لاء. بس زي ما قولتلك ديه شروطي
نورهان بفضول: ممكن اعرف شروط حضرتك ايه ياعمي
ثابت بثبات وجمود: الأرض اللى فى البلد وحق ابوكي كل حاجه جدك كتبهاله . ترجعلي
نورهان : طب وحقنا . حقي انا واختي وماما
ثابت بأنفعال : انتو مالكمش حق عندى . ده تعبي وشقايا . وابوكي مالهوش قرش واحد فيه
نورهان بعفويه: بس ديه فلوس جدي . وبابا ليه اد حضرتك بالظبط
ثابت بصوت جهوري : اكتمي يابت واتحشمي . بتردي عليا الكلمه بكلمه .وبص لوـ,,ــــفاء بسخريه . وتابع . شايفه تربيتك يا وـ,,ــــفاء
نورهان لسه هترد . بسرعه شديده وقفتها وـ,,ــــفاء بغمزه فى ايديها . سابتهم نورهان ومشيت لقدام شويه . مشي وراها عاصم لسه هايتكلم . خرج الدكتور بوش حزين .جريت عليه وـ,,ــــفاء ونورهان بسرعه
وـ,,ــــفاء بتردد : طمني يا دكتور من فضلك
الدكتور بصلهم بحزن : وقال البقاء لله . صرخت نورهان ووـ,,ــــفاء وضلو يبكوا .فى أحضان بعض . بص ثابت لابنه عاصم وابتسم … قرب ثابت من وـ,,ــــفاء ونورهان وبقلب حجر قال : ها ياوـ,,ــــفاء قولتي ايه . اتصل بيهم فى البلد يجهزوا كل حاجه . ولا هتد*فنوه فى مقـ,,ــــابر الصدقه .بصتله وـ,,ــــفاء ونورهان بغضــ,,ـب وحزن
وـ,,ــــفاء بأستسلام ودموع : حاضر . حاضر يا ابو عاصم هعمل اللى انت عايزه
بص ثابت لنورهان : وانتى يا نورهان موافقه .. بصتله نورهان بغضــ,,ـب وامتنعت عن الاجابه
ثابت بأنتصار: يلا ياعاصم اتصل بسيد اخوك فى البلد وقولوا يجهز كل حاجه ويعمل اللازم . وتابع . وانتي يا وـ,,ــــفاء خدي بنتك وروحي هاتوا حاجتكم من البيت . عشان تيجوا تحضروا الد*فنه . ومتنسيش تجيبى كل الاوراق معاكي … هزت راسها وـ,,ــــفاء بالموافقه . وقال لعاصم . وانت ياعاصم روح مع مرت عمك وبنتها
عاصم بطواعيه : امرك يا ابوي . يلا يا مرت عمي . يلا يا نورهان … عاصم مش فارق معاه عمه اللي مـ,,ــات ومركز على نورهان اللى من اول ثانيه خطفت قلبه وعينه . وحطها فى دماغه . طمع فى جمالها . زي ما أبوه طمع فى حقها . رغم أنه متجوز ومخلف بنتين . عاصم سنه مش كبير لسه شاب . فى التلاتينات من عمره . حاد الطباع . وقاسي القلب . وارث جبروت أبوه وقسوته . دراع أبوه اليمين فى كل حاجه … نورهان مرضيتش تمشي غير لما تودع باباها . وثابت كان بيستعجلها عشان قدامهم طريق سفر طويل …. دخلت وـ,,ــــفاء و نورهان القو نظره الوداع الاخير لمحمد .وكانوا منهارين . خرجوا نزلوا مع عاصم ركبوا عربيته عشان يوصلهم البيت . طول الطريق عاصم عينه منزلتش من على نورهان . وـ,,ــــفاء لاحظت ده واتضايقت جدا . واحرجته اكتر من مره . مره بسؤالها عن زوجته وبناته . ومره ياخد باله من الطريق عشان مش مركز . العربيه اخير وقف قدام البيت . ولسه عاصم هينزل معاهم . وـ,,ــــفاء طلبت منه بالذوق يستناهم تحت . لحد ما يجيبوا الاوراق . وينزلوا . اتحرج عاصم . وقالهم بسرعه متتأخروش
طلعت نورهان مع وـ,,ــــفاء الشقه . وـ,,ــــفاء قالت لنورهان تغير هدومها وتلبس اسود . ودخلت وـ,,ــــفاء جابت الورق
نورهان ببكاء : انا جاهزه يا ماما . وـ,,ــــفاء بحزن . نورهان انا اسفه يا نور عينى . بس بابا اللى طلب مني اتصل بعمك . كان فاكر ياحبيبى . إنه عمك قلبه هيرق . مكنتش متخيله أنه ممكن يعمل فينا كده
.نورهان : مش وقته ياماما . اللى حصل حصل . طول عمري بسمع عن جبروته وظلـ,,ــــمه وكرهته من غير ما اشوفه . دلوقتي انا بقيت بكرهه اكتر من الاول . وعمري ما هاسمحه . وهفضل فاكره الموقف ده لحد ما اموـ,,ــــت .
وـ,,ــــفاء بتوعد وغضــ,,ـب : مافيش قدامنا غير سلطانه الجارحي . هي اللى هتقف معانا . بس مش وقته لما نوصل البلد لازم نروحلها .
نزلت وـ,,ــــفاء ونورهان . رجعوا المستشفي تاني مع عاصم . وكان خلاص ثابت خلص اجراءت الد*فن وجهز كل حاجه . ومفروض هيتحركوا عشان يسافروا . نورهان أصرت تركب مع والدها فى سياره تكريم الانسان
عاصم : الطريق طويل وهيكون تعب عليكى
نورهان بغضــ,,ـب : مهما يكون طويل . مش هاسيب بابا لوحده
عاصم : وانتى يا مرت عمي
وـ,,ــــفاء : مش هاسيب بنتي لوحدها
ثابت : سيبهم على راحتهم يا عاصم احنا وراهم بالعربيه . لو تعبوا يبقوا يركبوا معانا …
فى الجامعه . كانت ساره واقفه مع ياسيمين بيتكلموا فى الفون . بس باين على ملامحهم الحزن . حمزه كان مقرب ناحيتهم ولأنه عارف ان نورهان صديقتهم . وهو بيقرب فجأه سمع ساره . وهي بتقول لنورهان . البقاء لله يا نورهان . وقفلت معاها . حمزه بتساءل . فى ايه
ساره بحزن . والد نورهان صديقتنا اتوفي من شويه
حمزه بأستبعاط : نورهان ديه اللى جت متأخر وانا طاردتها من المحاضره
ساره : ايوه يا دكتور هي . نورهان مكنتش بتيجي الجامعه بقالها فتره عشان بابا كان تعبان فى المستشفي وانهارده كانت عنده قبل ما تيجي على هنا عشان كده اتأخرت .
حمزه اتضايق من نفسه . وزعل على نورهان
حمزه : البقاء لله . انتو متسيبوهاش . اكيد هي محتاجلكم معاها دلوقتي
ساره : للاسف . هي دلوقتي مسافره مع مامتها وعمها وابن عمها البلد عشان الد*فنه
.سابهم حمزه ومشى . وركب عربيته . جاله تليفون من مروان اخوه الكبير . رد حمزه بكل حب . ايوه ياحبيبى . كيفك . انا هوصل الشركه هخلص شويه اوراق الاول . وهاجي على طول . مع السلامه ..
وصلوا البلد . نورهان ووـ,,ــــفاء واتفاجئوا أن معمول صوان كبير جدا . عند فيلا القاضي . زادت نورهان ووـ,,ــــفاء حزنا وبكاءا
نورهان ببكاء وتساءل لثابت : هو انا ممكن اجي مع حضرتك عند المقـ,,ــــابر وبابا بيد*فن
ثابت بقطع : لا طبعا مينفعش . مفيش حريم أهنا .بتروح المقـ,,ــــابر يوم الد*فن . انتى ادخلي مع امك جوا للحريم . واديكى شايفه اهو البلد كلها حاضره لتشييع الجنازه . ونده على ابنه سيد الكبير . سيد تعالي ياولدى. جه سيد . واول ما شاف نورهان حط وشه فى الارض . تحت امرك يا بوي
ثابت : خد مرت عمك وبنت عمك وصلهم جوا للحريم
سيد بطواعيه : حاضر يا ابوي . اتفضلى معايا يا بنت عمي ( سيد الابن الأكبر لثابت . لكن مختلف تماما عنه وعن عاصم . سيد واخد طيبه وقلب جده وعمه محمد . محبوب جدا من البلد . لانه حقاني ومحترم . عكس ثابت وعاصم تماما . )
سيد بأبداء حزنه .البقاء لله يا مرت عمي .
وـ,,ــــفاء بدموع : ونعم بالله يا سيد
سيد باصص للأرض وبيكلم نورهان : انا أبقا سيد يا انسه نورهان ابن عمك … نورهان لحظت الفرق بينه وبين عاصم هناك فرق شاسع … واترجته بحزن . من فضلك عيزه اروح مع بابا المقـ,,ــــابر … عايزه اقف على قبــ,,ـره ادعيلوا بعد د*فنه . وانهالت الدموع رغما
سيد بحزن : للاسف مش هينفع يا انسه نورهان . تقاليدنا هنا مختلفه . محدش من حريم البلد بتروح الد*فنه . ومتقلقيش . انا اوعدك بعد الد*فنه هاقف وهاد عيلوا . انتو ادخلوا ارتاحوا دلوقتي. عشان هتلاقي كل اهل البلد جايين يعزوا . .. النا س كلها كانت تحب ابوكى الله يرحمه .
دخلت وـ,,ــــفاء ونورهان عند الحريم . قامت استقبلتهم فتحيه زوجه ثابت . وبعد الترحيب قعدت نورهان ووـ,,ــــفاء مع رجاء وصفيه اخوات محمد وثابت . يعنى عمـ,,ــات نورهان
صفيه بحزن وبكاء : بقا كده يا وـ,,ــــفاء اخوي يدخل المستشفي ومتقوليش . انتى عارفه أنه احنا كنا بنحبه ازاي
وـ,,ــــفاء ببكاء : حقكم عليا ياجمـ,,ــــاعه . غصبا عنى والله . محمد الله يرحمه ملحقش يتعب . مكنتش متخيله أنه هيدخل . المستشفي ويطلع منها ميت
رجاء بغضــ,,ـب : ايه اللى خلاكي تتصلي بثابت .
وـ,,ــــفاء ببكاء : محمد الله يرحمه هو قالي . كان بيوصيه يد*فنه جنب والدكم .
رجاء بكرهه : ثابت اخويه وانا عرفاه كويس . مهيعملش حاجه ببلاش .
رددت نورهان بحزن : كل اللى هو عمله ساومنا خد من ماما حقنا . مقابل أنه يقبل يد*فن اخوه فى مقـ,,ــــابر العيله
صفيه بحزن : ربنا ع الظالم يا بنتي
نورهان : الظالم هيفضل يظلـ,,ــــم طول ما محدش بيوقفوا عند حده .
رجاء . انتي معرفاش حاجه يانورهان
صفيه بحزن : يا نورهان يابنتي . احنا محدش فينا يقدر يقف قصاده ولا يقوله لاء … قربت عليهم فتحيه زوجه ثابت . وقالت . يلا يا وـ,,ــــفاء هاتي نورهان ويلا عشان الغدا جهز . انتوا جايين من وقت طويل
نورهان ووـ,,ــــفاء رفضوا يشربوا حتي بق الميه فى بيت ثابت …. الرجال خلصوا مراسم الد*فن ووقفوا لاستقبال المعزيين . وكان حاضر فى العزاء كل كبار ووجهات البلد . ومن ضمنهم اسود الجارحي ( مروان .. وحمزه)
وبعد ما العزاء خلص والناس مشيت . مكنش باقي فى فيلا ثابت غير أفراد العيله . رجاء صفيه . فتحيه . عفاف مراه عاصم . واحلام مراة سيد . ووـ,,ــــفاء ونورهان .
نورهان بتعب بتكلم وـ,,ــــفاء . ماما احنا مش هنروح
وـ,,ــــفاء : حاضر ياحبيبتى عمك بس يجي . وهنمشى على طول