شهد حياتى ٢٧ سوما العربي

عز :بس ماتفكرنيش بالواد ابن الكلب الى انتى جيباهولى ده… الواد بقى طولى وكل مايشوفنى يقولى يا بابا.

ماهى باستغراب :امال عايزه يقولك ايه.

عز :ماعرفش اى حاجة الا بابا دى… بابا؟ ده هو الى بابا… انا خلفته امتى ده؟

ماهى:من 14سنه..مش هتبطل الاسطوانه دى ياعز.

عز بغيظ :انا اللى قاهرنى انه نسخه منى.

نظرت له ماهى بزهول وجنون وقالت:ايه؟ ده مزعلك بجد؟!!انت غير الناس ليه… ده اى اب بيبقي فخور جدا لما الناس تقوله إن ابنك شبهك.. وانت مقهور.

عز:اه… اصل انا امور بصراحة والواد ده بقى طولى مش هعرف كده اعلق حريم… هيقطع عليا كده.

ماهى بشراسة وهى تتحدث من بين أسنانها:بتعلق ايه يا عز سمعنى تانى.

ادرك ذلة لسانه وقال:مين؟ قولت ايه.. ماقولتش.

ماهى بتحذير:عزززز.

عز ببراءة مصطنعة :يابنتى انا اصلاً مش عارف انتى بتجيبى الكلام ده منين انا اخر حاجة قولتهالك انى حجزت انا فى فندق 10ايام.. بس.

ماهى:ياواد يا بريئ انت.

عز :اه والله.. يالا بقى نحضر الشنط عشان طايرتنا كمان ساعه.

ماهى :طيارة ايه… استنى… مين قالك اني هسافر واسيب عيالى.

عز:ماليش فيه.. اتصرفى وديهم عند اى حد.

ماهى بحزن كبير:هوديهم فين… مانت عارف ان ماليش حد. ولا حتى صحاب.

عز بحنان :انا معاكى ياروحي.

ثم اكمل بمرح وحنان:يالا بقى.

ماهى بحزن متذكره واقعها الأليم من ما عانته من المجتمع والناس :انت عارف ياعز انا مش بحب اقصر او اهمل فى عيالى.

تمتم من بين أسنانه :اممم.. مصره تطلع عز العشوائي من جوايا.

وفى ثوانى اخرج لها س*ل*اح ابيض(م*طوه) لا تعلم من أين وقال بصياعه وغضب بعد أن فتحها مهددا:انا كنت عارف إنك هتغلبينى.. بت تسمعى الكلام وتنفذى كل الى اقوله فاهمه وإلا والله العظيم هحير الدكاتره يخيطوكى ازاى.

شهقت ماهى بقوه ولكن مالبثت ان فرحت مثل الأطفال وقالت وهى تتلمسها بفضول:الله… ايه دى ياعز.

عز بزهول:انتى ماخوفتيش ليه وقولتى هعمل الى انت عايزه حاضر.

ماهى بفرحة :ماشى ماشى بس والنبى اديهالى العب بيها شويه.

عز:نعم… تلعبى بأية.

ماهى:بدى… هى إسمها إيه.

عز:اسمها مطوه ماشوفتيهاش فى الأفلام.

ماهى بحماس:لا شوفتها كتير بس بنسى إسمها.. وكان نفسى امسكها كده وافتحها واخوف بيها الناس… الله والنبى ياعز اديهالى العب بيها شويه عشان خاطري.