شهد حياتى الاخيرة
فى ناحية أخرى وقف الى جوارها قائلاً بغضب:مش قصير شويه الزفت الى انتى لابساه ده.
لينا ببرود :وانت مالك.
حمزه :مالى اه… طب بصى ياحلوه… شايفه الحاج ابوكى ده.. اه.. بصى واقف مع ابويا… عشان بيخطبك منه.
لينا :لمين؟
حمزه:لا هو كبير عليكى وبيم*وت فى امى.. ماتظبطى كده وتقولى ظبط… هيكون لمين يعني.. ليا.
لينا بغضب:نعععععععم.
حمزه:انتى هتفرشيلى الملايه ولا ايه… فى ايه فضحتينا.
لينا :ده إزاى يعني… انا مش موافقة.
حمزه بغضب :ليه… فهمينى مره ليه… وليه دايما رافضة اى كلام منى ليكى مع انك بتتعاملى مع كل الناس.
لينا باندفاع :لانى مش هفضل طول عمرى لينا بنت الساعى.
حمزه بزهول :ومين قال كده… انا عمرى قولت كده ولا عاملتك كده ولااى حد من اهلى.
لينا:لا… بس لو ارتبط بيك هفضل دايما بنت الساعى الغلبان الى حبها ابن صاحب الشركة وكلام الروايات والافلام ده…. انا يوم ما هتجوز هتجوز واحد من نفس مستوايا.. لا يعايرنى ولا اعايره.. مش اخد واحد هو واهله وكل الناس عارفين ان ابويا شغال عنده.. ولعلمك بس ده مايقلش من ابويا فى نظرى لا.. ده جزمته برقبة الكل… بس هقول ايه على قلوب الناس ال****ماحنا بقينا فى زمن زى الزفت.
حمزه:كل ده جواكى… عشان كده دايما تصدينى… انا ماليش دعوة بكل ده.. ابوكى راجل محترم لامختلس ولا مرتشى ويشرفنى انه يبقى حمايا فين المشكله.. ده غير أننا هنبقى بس فى حكم المخطوبين وفى الجامعة نبقى نعمل خطوبة ونتجوز بعد مانخلص.
لينا بنفس الشراسه:لا… قولت لأ.
حمزه:اممممم… واضح ان الذوق والهدوء مش بيجبوا نتيجة معاكى.صاح بصوت جهورى عصبى:اسمعى يابت.. من بكرا هتنقلى كل دروسك معايا.. مدرستك هتفضلى فيها عشان دى اخر سنه خلاص وكده كده مافيش حضور.. لكن الجامعة.. انتى هتقدمى فى الجامعة الى هقدم فيها انا وتاج. فاهمة؟
كانت تنظر له بخوف فهى حقاً تهابه ولو اظهرت عكس ذلك.
ابتلعت ريقها وحاولت جمع شتات نفسها وقالت بتلعثم:اا. انت انت ازاى بتكلمنى كده.. انا اكبر منك.
حمزه بنفس الحده والغضب:انا لسه ماسمعتش رد… فاهمه؟
لينا بذعر قالت كقطه وديعه:فاهمة فاهمة.
حمزه بامر لا نقاش به:اتفضلى قدامى تشوفى عند تاج حاجة اطول من كده شويه يا انسه يامحترمه.. ومن بكره شعرك يرجع للونه الاصلى.. وعلى الله.. على الله يالينا اشوفك ضارباه حاجة تانبه… هتبقى سنتك سوده… اتفضلى.
